Dit is voor de tijd dat je nog aan het 'beter worden' bent

Over kleine stappen, wachten en waarom je leven ondertussen ook gewoon doorgaat.

Want soms kan een kleine stap meer veranderen dan je denkt.

Misschien herken je het.

Je wilt iets veranderen. Je wilt weer wat meer leven. Meer afspreken, iets oppakken, meer rust ervaren, misschien zelfs weer iets nieuws proberen.

Maar ergens wacht je.

Op meer energie.

Op minder klachten.

Op een betere periode.

En dus denk je:

Als ik straks wat meer kan, dan ga ik...

Dat is heel begrijpelijk. Als je lichaam je regelmatig in de steek laat, wil je eerst weer wat zekerheid. Eerst weten waar je aan toe bent.

Toen ik zelf ziek was, deed ik ontzettend mijn best om beter te worden.

Ik was bezig met herstellen, zoeken, proberen, nieuwe dingen leren, boeken lezen, oefenen, vallen, opstaan, nog meer zoeken en uitproberen en.. weer doorgaan.

Tot er op een bepaald moment een gedachte kwam die alles voor mij veranderde:

“Oké. Stel dat dit het is.”

Stel dat ik altijd moeite blijf houden met het lezen van teksten.

Stel dat naar de supermarkt gaan altijd zoveel energie blijft kosten en me dat eigenlijk gewoon echt niet echt lukt.

Stel dat dít mijn werkelijkheid blijft.

Stel dat dít het is.

Dan is het nu tijd om écht te gaan kiezen wat ik met dit leven wil doen.

Niet omdat ik had opgegeven.

Niet omdat ik niet meer beter wilde worden.

Maar omdat ik niet langer wilde wachten met leven tot mijn gezondheid eerst veranderd was.

En dat veranderde verrassend veel.

We denken vaak dat verandering groot moet zijn

Als we iets willen veranderen, maken we er al snel een groot doel van.

We willen weer sporten.

Dus we moeten drie keer per week naar de sportschool.

We willen ons sociale leven terug.

Dus we moeten weer vaker afspreken.

We willen meer rust.

Dus onze hele planning moet om.

En als dat niet lukt, denken we misschien:

Zie je wel. Ik kan het niet.

Maar misschien is de stap gewoon te groot.

Een kleine stap kan namelijk ook zijn:

Een vriendin een berichtje sturen.

Een afspraak afzeggen omdat het niet gaat.

Twintig minuten iets doen in plaats van een uur.

Een grens aangeven.

Een middag vrijhouden.

Of gewoon eens iets uitproberen zonder te weten of het lukt.

Het lijkt misschien klein.

Maar het kan je wel iets belangrijks geven:

het gevoel dat je weer een beetje invloed hebt.

En een kleine stap betekent niet altijd méér doen

Dat vind ik belangrijk om te benoemen.

Want "kleine stapjes zetten" kan ook weer voelen als een opdracht.

Alsof je nu óók nog aan jezelf moet werken.

Dat bedoel ik niet.

Misschien is jouw kleine stap juist:

nee zeggen.

Stoppen voordat je over je grens gaat.

Hulp vragen.

Of jezelf toestaan dat je vandaag helemaal niets hoeft.

Vooruitgaan betekent niet altijd dat je meer doet.

Soms betekent het dat je eindelijk iets anders gaat doen.

In mijn geval was het best simpel.

Een van de dingen die ik die dag besloot is dat ik in principe geen boodschappen meer ging doen.

Het zou misschien iets meer kosten, maar daar leverde ik iets anders graag voor in, besefte ik, toen ik erachter kwam dat dat mijn enige 'tegen' argument was. Dus vanaf dat moment liet ik de boodschappen thuis bezorgen.

En vanaf dat moment stopte ik met koste wat het kost mijn conditie weer opbouwen. Ik sportte nog wel, maar niet meer om mijn oude niveau terug te krijgen.

Misschien hoef je niet te wachten

Luister, jij weet het net zo goed als ik: We kunnen natuurlijk niet bepalen hoeveel energie we morgen hebben.

We kunnen onze klachten niet wegdenken. (heb jij dat ook wel eens geprobeerd of ben ik de enige 😉?)

En een paar kleine stappen maken je (helaas) niet ineens beter.

Maar er zijn vaak wel dingen waar je invloed op hebt.

En misschien begint verandering daarom veel kleiner dan je denkt.

Niet met een grote beslissing.

Maar met één vraag:

Als mijn leven altijd ongeveer zo zou blijven als het nu is, wat zou ik dan willen veranderen?

Niet volgend jaar.

Niet als je beter bent.

Nu.

En weetje..

Misschien blijkt die stap helemaal niet zo belangrijk.

Misschien werkt het niet eens.

Misschien kom je erachter dat je toch iets anders nodig hebt.

Ook dat is oké.

Je hoeft niet precies te weten waar je uitkomt.

Je hoeft alleen maar te kijken:

Wat is voor mij nu een passende volgende stap?

En nu ben ik benieuwd naar jou..

Niet naar je grootste doel.

Niet naar alles wat je nog wilt bereiken.

Maar gewoon:

Welke kleine stap wil jij deze week zetten?

Misschien is het iets wat niemand anders ziet.

Misschien voelt het voor jou zelfs nauwelijks als een stap.

Maar als het iets is waarvan je denkt:

dit zou goed voor mij kunnen zijn...

dan telt het. 💙

Enn... Wil je zelf alvast een eerste stap zetten?

Ik heb een gratis mini-werkboek gemaakt met praktische oefeningen rondom acceptatie, balans, geluk en doelgericht leven.

Een klein begin, helemaal op jouw tempo.

→ Start hier met het gratis mini-werkboek van Chronisch Geluk.